علل افت تحصیلی از نظر گزارشگران یونسکو:

  • سوء تغذیه
  • بی سوادی والدین
  • تجربه کم معلمان آموزش ندیده که موجب نبود توانایی اونا در امور زیر می شه
  • تنظیم اوقات کلاس و پیشبرد برنامه های درسی به طور درست و موثر
  • تنظیم ساعات و برنامه های اضافی واسه علم اموزان ضعیف
  • تشخیص مشکلات و ناراحتیهای کلاس و تلاش واسه رفع اونا
  • مشکلات

  • شناخت روحیه و رفتار تک تک دانش آموزان
  • روحیه

  • طراحی و جفت و جور مواد آموزشی از منابع و امکانات
  • نوآوری در کلاس و ایجاد روشای نوین اموزشی
  • نبودن انگیزه های کاری لازم
  • وجود معلمان بی علاقه نسبت به حرفه آموزگاری
  • نبودن دست کم امکانات واسه تحصیل
  • نبودن یا ناجور بودن مواد آموزش
  • آسون الوصول نبودن امکانات و مواد آموزشی
  • بی توجهی جامعه نسبت به روند آموزش و برنامه های درسی
  • بی رابطه بودن برنامه های مدارس با نیازها ،اولویتها و خواسته های جامعه مهاجرتهای گروهی
  • نبود توانایی مدرسه در ایجاد محیطی پر تفاهم و هم ایجاد نظام مشاوره و همکاری
  • بی بهره موندن علم اموزان از مشاوره و هدایت تحصیلی به وسیله مشاورین
  • بی توجهی نسبت به اصلاح امکانات فیزیکی مدرسه
  • فرقای مذهبی و فرهنگی و زبانی
  •  

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    روش های مقابله با افت تحصیلی :

    در سال ۱۹۸۴ دفتر منطقه ای یونسکو با در نظر گرفتن یافته های تحقیقات و تحقیقاتی که در مورد نبود پیشرفت تحصیلی انجام شد با کشورای هند , نپال , پاکستان ،هندوستان، تایلند و فیلیپین راهبردهایی معرفی کرد تا اونا رو به خاطر جلوگیری از پدیده افت تحصیلی مورد استفاده بذارن (توکلی ،مهین ۱۳۷۷).
    هندوستان

    • کلاسه های تابستونی : این طرح خاص علم اموزانی اجرا می شه که پیشرفت کمی از کلاسه های عادی و روزمره مدارس خود نصیبشون شده.کلاسه های تابستونی در بین ۵ تا ۶ هفته از ایام تعطیلات تابستونی و هر روز ۳ تا ۴ ساعت برگزار می شه.
    • سال تحصیلی قابل انعطاف در هر مدرسه مخصوصا در این طرح دوره تحصیلی منظمی در نظر گرفته می شه و واسه هر درس ساعات کافی ملحوظ میشه اما شروع و پایان سال تحصیلی و ایام تعطیلی مدارس بسته به نیازمندیها و فعالیتهای مربوط به تامین معیشت مردم تعیین می شه.
    • برنامه تحصیلی فشرده : در این طرح سال نامه کار مدرسه از ۱۸۰ روز به بیشترین حد ۱۲۰ روز کم میشه این کاهش در برنامه آموزش لازم میکنه که در زمان کار و برنامه آموزشی هم تعدیلی انجام بشه.
    • برنامه کمک به دانش آموزان : کمک مدرسه به صورت نقدی یا جفت و جور و دادن لوازم مدرسه و نیازمندیهای غذایی دانش آموزان انجام میشه این طرح در مورد اون دسته از خونواده های گدا در نظر گرفته می شه که فرزندان اونا ،علاقه میل و توانایی موندن در مدرسه و ادامه تحصیل رو دارن.
    • دانش آموز

    • آموزش در منزل دانش آموز: در این طرح معلم کلاس یا یه معلم دیگه در منزل به ملاقات دانش آموز میره و در همون جا به اون درس میده
    • کلاسه های شیفت عصر : این طرح با تشکیل کلاسه های سه ساعته که از ساعت ۵/۵ عصر تا ۵/۸ چند روز در هفته برگزار میشه به اجرا در میاد.
    • طرح برنامه خاص واسه تقویت دانش آموزان و رفع اشکال اونا : این برنامه در برگیرنده دانش آموزان علاقمندیه که تواناییها و نیازمندیهای متفاوتی دارن و واسه دانش آموزان دارای تواناییهای پایین بیشتر قابل استفاده س.
    • طرح تشکیل کلاس در همسایگی دانش آموز : این طرح با قرار گرفتن در کلاسه های رفع اشکال در خونه معلم و یا هر مکان دیگری که دانش آموزان به اون دسترسی بیشتری دارن اجرا می شه.
    • طرح دوستان : مشخصه کلی این طرح اون هستش که از بین علم اموزانی که معدل بالا دارن و در بین علم اموزان محبوب هستن فردی به عنوان دوست و همکار دانش آموز ضعیف تر انتخاب می شه این فرد می تونه به دوست ضعیف خود در مورد درک و دریافت بهتر آموزشای مدرسه کمک کنه.
    این مطلب را هم بخوانید :  دیدگاه ها : رویکرد روان شناختی – سلامت روانشناختی

    ۱۰ – طرح آموزش ترمیمی (جبران ) علاوه بر موارد فوق طرح خیلی مهم دیگه طرح مدرسه سیاره. این طرح از جمله تدابیریه که در بعضی از کشورها از جمله فرانسه و بلژیک واسه مقابله با افت تحصیلی و ترک تحصیل علم اموزان و نوجوانان طبقه محروم و بالابردن مشارکت اجتماعی ساکنان اون مناطق استفاده کرده می شه.

     

     

     

     

     

     

    مقابله با افت تحصیلی در کشورای آسیا و اقیانوس آروم :

    بررسی مسائل آموزش و پرورش در بعضی از کشورای آسیا و اقیانوس آروم مانند هندوستان ، پاکستان ،بنگلادش، فیلیپین و تایلند از راه گزارشهای یونسکو نشون میده که این کشورا هم در مورد عوامل بازدارنده تحصیلات دانش آموزان با کشور ما مسائل مشترکی دارن .این تحقیقات مخصوصا نمودار این واقعیته که هر جا فقر بیشتر باشه شکست تحصیلی هم عمیق تره.

    این گزارشها ،راهبردها و کارایی که این کشورها واسه مقابله با پدیده افت و ترک تحصیلی انجام دادن و یافته های موفقیت آمیز و اقدامات انجام شده رو مشخص میکنن.بعضی از راهبرهای موفقیت آمیز کشورای آسیا و اقیانوس آروم در مورد جلوگیری از افت تحصیلی به توضیح زیره:

    اقدامات سازمانی : در بین اقدامهای سازمانی ، ارتقا خودکار دانش آموزان از همه  عادی تره در این روش به دانش آموزان اجازه میدن بدون گذروندن امتحان به کلاس بالاتر برن کاملا معلومه این اقدام با اقدامات تربیتی و بهره مند از مربیان و معلمان با صلاحیت انجام میشه.در این روش جای گزینی ارزشیابی دائمی به جای امتحانات روشی واسه افزایش قدرت نگهداری مدرسه س.

    • اقدامات تربیتی :

    این اقدامات شامل پیشرفت مراکز تربیت معلم ،بهبود برنامه های آموزشی ضمن خدمت و هم گسترش دوره های پیش دبستانی مخصوصا در محلات فقر نشین شهریه.

    • اقدامات انگیزشی و مادی :
    این مطلب را هم بخوانید :  تکلم و مهارتهای کلامی نابینایان

    شامل تغذیه رایگان ، به کار گیری لوارم التحریر و لباس رایگان ، مخصوصا واسه دختران ، ارائه امکانات خاص مانند دوچرخه به دانش آموزان روستاهای دور افتاده ،اهدای بورس و هزینه تحصیلی واسه علم آموزانه.

     

      • مشارکت اولیاء و جامعه ملی :

      این مبادرت به خاطر علاقمند کردن اونا به تحصیل و جلوگیری از افت تحصیلیه.همکاری اولیا شامل شرکت در انجمنهای اولیاء و مربیان و کمک گرفتن از اونا در اداره کلاس و مدرسه تا ساختن و تجهیز مدرسه به کمک خود آنانه.

      • اقدامات غیر رسمی :

      این اقدامات با بهره گرفتن از امکانات محلی و ایجاد فضاهای آموزشی اضافی انجام میشه.مثلا ،نه هاده ها یا سازمانها می تونن به عنوان مکمل مدرسه عمل کنن و در بخشی از مسئولیتهای مدرسه شریک شن.

      علمی