مقالات و پایان نامه ها

شاخص هاي مالي ارزيابي عملکرد شرکت،پایان نامه نسبت هاي مالي براي پيش بيني بحران کسب و کار

دانلود پایان نامه

2ـ5ـ شاخص هاي مالي ارزيابي عملکرد شرکت

روش هاي مختلفي از جهات متفاوت براي ارزيابي عملکرد مالي وجود دارد . در يکي از اين طبقه بندي ها، روش هاي ارزيابي عملکرد مالي را به چهار دسته ذيل تقسيم مي کنند (اصغري،1385).

2ـ5ـ1ـ روش هايي که در آنها از اطلاعات حسابداري براي ارزيابي عملکرد استفاده مي شود(نسبت هاي مالي همچون(ROA) و (ROE)):

يکي از پيامدهاي سير تحول حسابداري، استفاده از نسبت هاي مالي جهت ارزيابي عملکرد و تجزيه و تحليل صورتها مالي است که پيدايش آنها مربوط به اواخر قرن نوزدهم ميلادي مي باشد. اطلاعات حسابداري مهم ترين بخش اطلاعاتي در يک ارزيابي عملکرد محسوب مي شود و در تمام معيارها و مباني، اصلي اساسي و انکارناپذير است. يکي از انواع تجزيه و تحليل ها، تجزيه و تحليل نسبت هاي مالي است که خود نوعي معيار ارزيابي عملکرد مي باشد و بنيان آن به طور کامل به صور تهاي مالي شامل ترازنامه، صورت سود و زيان و صورت گردش وجوه نقد بستگي دارد(مهراني وکرمي،1383).

2ـ5ـ2ـ روش هايي که ترکيبي از اطلا عات حسابداري و بازار را براي ارزيابي عملکرد مورد استفاده قرار مي دهند مانند نسخه هاي مختلف Q توبين و يا نسبت P/E :

کليه نسبت هايي که به نسبت هاي ارزشيابي مشهور هستند در اين دسته قرار دارند. اين نسبت ها با ترکيب معقول ريسک و بازده از طريق اطلاعات بازار و نيز ترکيب آن با اطلاعات حسابداري مبناي ارزشيابي مناسبي جهت ارزيابي عملکرد شرکت ما را فراهم مي آورند. نسبت ها به اين شرح مي باشند:

ـ نسبت قيمت به درآمد هر سهم[1]

يکي از رايج ترين و پرکاربردترين نسبت ها براي تجزيه و تحليل ارزش يک شرکت چه از سوي سرمايه داران جهت سرمايه گذاري و چه از سوي سهامداران از بعد مالکيت شرکت مي باشد. اين نسبت از تقسيم قيمت بازار سهام شرکت به درآمد هر سهم بدست مي آيد. يکي از نکات قابل توجه اين نسبت، استفاده به روز از اطلاعات بازار مي باشد(صالحي،1380).

 ـ نسبت قيمت به ارزش دفتري سهام[2]

اين نسبت از تقسيم ارزش بازار هر سهم به ارزش دفتري هر سهم بدست مي آيد. ارزش دفتري هر

سهم معرف حقوق صاحبان سهام عادي به ارزش تاريخي به ازاي هر سهم است.

 ـ نسبت Q توبين

يکي از معيارهاي مهم ارزيابي عملکرد شرکت ها نسبت Q توبين مي باشد. اين معيار در دهه 1970 مطرح و در دهه هاي 1980 و 1990 به طور گسترده اي توسط محققان مورد استفاده قرار گرفت. نسبت Q توبين از تقسيم ارزش بازار اوراق بهادار شرکت از هر نوع و بدهي هاي بلند مدت به اضافه ارزش دفتري بدهي هاي کوتاه مدت بر ارزش جايگزيني دارايي هاي شرکت به دست مي آيد. شايان توجه است که منظور از اوراق بهادار سهام عادي، سهام ممتاز و انواع اوراق قرضه منتشره شرکت مي باشد. نسبت Qتوبين توسط پروفسور جيمز توبين[3] در تجزيه و تحليل هاي اقتصادي کلان به منظور پيش بيني آينده فعاليت هاي سرمايه گذاري بوجود آمد. زماني که نسبت Q توبين از يک بزرگتر باشد نشان دهنده اين است که سرمايه گذاري در  دارايي ها، توليدکننده درآمدها يي است که ارزش بيشتر از مخارج سرمايه اي را ايجاد مي کنند و زماني که نسبت Q توبين کوچکتر از يک است به اين معنا است که سرمايه گذاري در دارايي ها رد مي شود و بازدهي چنداني نداشته است(صالحي،1380).

2ـ5ـ3ـ نسبت هايي که با استفاده از داده هاي مديريت مالي مورد استفاده قرار مي گيرند مانند بازدهي هر سهم و بازده اضافي هر سهم

بازده هر سهم و بازده اضافي هر سهم را مي توان به روش هاي زير محاسبه نمود:

ـ بازده هر سهم

با نگاهي کلي و اجمالي به سهامداراني که در سهام شرکت هاي مختلف سرمايه گذاري مي کنند در

مي يابيم که دو نوع سود مورد انتظار براي سهامداران قابل لحاظ است، يکي سود نقدي که توسط

شرکت سرمايه پذير پرداخت مي گردد و ديگري سود ناشي از افزايش ارزش سهام است که ناشي

از تغييرات قيمت به سبب عوامل مختلفي همچون سود باقيمانده[4]، افزايش تقاضا بر عرضه، مسائل

اقتصادي و سياسي و … مي باشد. بازده سهام به اين صورت قابل محاسبه است:

بازده تغييرات قيمت سهام + بازده نقدي سهام = بازده سهام

ـ  بازده اضافي هر سهم

بازده اضافي يعني بازدهي بيشتر از بازده در نقطه تعادل است که خط بازار سرمايه(SML[5]) اين نقطه متعادل را نشان مي دهد. در اينجا نقطه تعادل، نقطه اي است که تا هر ميزان از B(ريسک) بازده مورد انتظار (Z)آن را بدست مي آوريم. در اين مقدار،K0 نقطه بازده بدست آمده بدون قبول هيچ گونه ريسکي مي باشد و هما ن طور که در نمودار(2-2) مشاهده مي شود، با افزايش بهاي اوراق بهادار، بازده نيز افزايش پيدا مي کند (خط d صعودي مي باشد) و در نقطه اي که خطوط عمود شده بر B خط d را قطع مي کند، نقطه تعادل بوجود مي آيد. بنابراين، يک نظريه در رابطه با بازده بازار و مخاطره که الگوي قيمت گذاري دارايي هاي سرمايه اي([6]CAPM)خوانده مي شود:

 

Kj = Ki + (Km – Ki) Beta

که در اين معادله،  Kj معرف نرخ بازده مورد انتظار سهامj ، Ki نرخ بهره بدون ريسک، Km نرخ بازده بازار و  Beta   معرف ارزش بتاي مربوط به سهام j مي باشد(تقوي، 1381).

 

[1] . Price/EPS

[2] . Price/Book Value

[3] . James Tobin

[4] . Residual Income

[5] . Security Market Line

[6] . Capital Asset Pricing Model

دانلود پایان نامه